Pierwszy dzień III Archidiecezjalnego Kongresu Miłosierdzia Bożego. Całość przebiegała pod hasłem „Miłosierdzie Boże w życiu Kościoła”.

Sesja rozpoczęła się wspólnym odśpiewaniem zaintonowanej przez metropolitę białostockiego, ks. Abp. Edwarda Ozorowskiego pieśni „Jezu, ufam Tobie”. Następnie uczestnicy wysłuchali dwóch prelekcji. Pierwszą z nich „Miłosierdzie jako personalistyczna zasada życia społecznego” wygłosił profesor Uniwersytetu w Białymstoku, ks. dr hab. Józef Zabielski. Wychodząc od biblijnego rozumienia miłosierdzia wskazał, iż z tym przymiotem wiąże się empatia, patrzenie oczyma potrzebującego na jego sytuację życiową. Tylko wówczas będzie można faktycznie wiedzieć, czego osobie potrzeba i tylko wówczas będzie można świadczyć jej miłosierdzie. Ks. Zabielski apelował o swoisty etos miłosierdzia, czyli stałą zdolność i chęć do czynienia dobra bliźniemu. Owa stałość, w rozumieniu prelegenta, ma dwa oblicza. Najpierw jest to stałość czasowa, przekraczająca dobre uczynki pełnione „od czasu do czasu”. W drugiej kolejności jest to stałość w wymiarze osobowym, czyli taka, która nie wyłącza żadnego potrzebującego. Weryfikację przymiotu stanowi autentyczność dawcy – im bardziej osoba jest autentyczną w pomocy innym, tym bardziej jest ona również miłosierną.

Drugi prelegent, profesor Papieskiej Akademii Teologicznej, ks. dr hab. Jan Machniak przybliżając relacje między św. Faustyną Kowalską a bł. Michałem Sopoćko ukazał dwa różne podejścia do Bożego miłosierdzia. W referacie „Boże miłosierdzie w dążeniu św. Faustyny Kowalskiej i w teologii bł. Michała Sopoćki” zestawił ze sobą wewnętrzne pojmowanie przymiotu Boga przez świętą i głębokie studium teologiczne nad Bożym miłosierdziem błogosławionego.

Po wysłuchaniu referatów uczestnicy konferencji wzięli udział w panelu dyskusyjnym oraz w prezentacji i promocji nowego albumu wydanego przez Archidiecezję Białostocką „Drogami Miłosierdzia”.